روزمرگی های من

دریغا برفتند....روزمرگی های من دریغا برفتند....دریغا برفتند مردانِ ایلنه آوازِ کبک و نه بویِ چویلدلِ دشت خالی، هوا سرد و تلخنه آوای چَنگ و نه بانگِ سُهیلچو گردون بگردید و موسم گذشتنه برگی به شاخه، نه نوری به میلکجا رفت آن خنده‌های بلندکجا شد صفِ گرمِ مردانِ نیلمن و باد مانده، من و راهِ دورمن و داغِ کوچ و غمِ بی‌بدیلدلِ دشت خاموش، شب سرد و دیرنه آتش به سینه، نه بانگِ اصیلچو کوچِ بهاری ز خاطر پریدنه رنگی به چادر، نه شوری بی دلیل کجا رفت آن مردِ صحراشناسکه می‌خواند افسانه از رود و نیلکجا شد سوارانِ...

ادامه مطلب